Wolframkarbíð er ólífrænt efnasamband sem inniheldur fjölda wolfram- og kolefnisatóma. Wolframkarbíð, einnig þekkt sem „sementað karbíð“, „harðmálmur“ eða „harðmálmur“, er tegund málmvinnsluefnis sem inniheldur wolframkarbíðduft (efnaformúla: WC) og önnur bindiefni (kóbalt, nikkel o.s.frv.).

Það er hægt að pressa það og móta í sérsniðnar lögun, slípa það nákvæmlega og suða það með eða græða það á aðra málma. Hægt er að hanna ýmsar gerðir og gæði af karbíði eftir þörfum til notkunar í fyrirhugaðri iðnaði, þar á meðal í efnaiðnaði, olíu- og gasiðnaði og sjávarútvegi sem námuvinnslu- og skurðarverkfæri, mót og deyja, slithluti o.s.frv.

Wolframkarbíð er mikið notað í iðnaðarvélum, slitþolnum verkfærum og tæringarvörn.

Wolframkarbíðbor eru lítil skurðarverkfæri sem notuð eru til að skera, bora, slípa og yfirborðsmeðhöndla. Þau eru úr wolframkarbíði, sem er afar hart og vinnur á miklum hraða til að fá nákvæmar skurðbrúnir. Þau eru oft notuð í CNC vinnslu, tannlæknaborum og afmálun efna.

Wolframkarbíðbor eru þrisvar sinnum stífari en stál. Þar sem wolframkarbíð er svo hart efni getur það viðhaldið skerpu, sem gerir það að mjög áhrifaríku skurðarverkfæri. Karbíðbor skera og flísar burt tannbygginguna í stað þess að slípa eins og demantbor gera, þetta skilur eftir mun sléttari áferð. Það er mikið notað fyrir rafmagns- og loftverkfæri.

Karbítklípar eru mikið notaðir í málmsmíði, verkfærasmíði, verkfræði, líkanagerð, tréskurð, skartgripagerð, suðu, afskurð, steypu, afgrátun, slípun, strokkahausopna og höggmyndagerð. Og eru notaðir í flug- og geimferðaiðnaði, bílaiðnaði, tannlæknaiðnaði, stein- og málmhöggmyndagerð og málmsmíði, svo fátt eitt sé nefnt.